Işık ve İp

Adeta kış uykusundan uyanır gibi...

Bizi ayıran şeyler saymakla bitmiyor. Yine de inatla birbirimize bağlanmaya çalışıyoruz. Işık gibi. İp gibi.

Varlığından bihaber olduğumuz duyguların kâşifi Han Kang, çocukken yazdığı bir şiirde insanları birbirine bağlayan altın bir ip hayal etmişti. Yıllar sonra, bu benzersiz kitapta o ipin ucundan tutuyor, yaratıcılığın sınırlarını ölçmek için kullanıyor.

Denemeler, şiirler, günlükler ve fotoğraflarla örülmüş bu eser, Nobel Edebiyat Ödülü konuşmasıyla açılıyor. Kuzeye bakan küçük bahçesine aynalar aracılığıyla gün boyunca ışık taşıyan Han Kang, bu kez aynı ışığı sözcükleriyle okurlarına yöneltiyor.

Işık ve İp, yazmak, hafıza, insan olma hâli ve birbirimize görünmez bağlarla bağlı oluşumuz üzerine düşünmeye davet eden, şiirsel ve içten bir anlatı sunuyor.